Verborgen klassiekers, deel 5 - Earth 2 van Earth

Verborgen klassiekers, deel 5 - Earth 2 van Earth

Waarschuwing: als je van de vorige albums in de reeks verborgen klassiekers al zwetend wakker werd, omdat ze zo moeilijk luisterbaar waren, dan is Earth 2: Special Low Frequency Edition helemaal niets voor jou. Nee, doe het gewoon niet. Serieus, als je de schijf er in stopt smelten je hersens om vervolgens in complete shock te zien hoe ze vloeibaar door je neus glijden. Metal! Denk je nu 'hoezo, lastig luisterbaar?', treed verder, jij bent klaar voor de uitdaging.

Die waarschuwing hierboven staat er niet voor niets; Earth 2 en heel het drone doom genre is, op zijn zachtst gezegd, niet voor iedereen. Dit album bestaat dan ook vooral aan enorme golven feedback, extreme herhaling en enorme lengte. Om even te illustreren, het duurt ruim 70 minuten en bestaat uit drie liedjes in totaal. Een ongeoefend luisteraar zou dit als gewoon puur lawaai kunnen bestempelen.

Maar vergis je niet: Earth 2 is zeker geen Heavy Metal Machine Music en ondanks dat de liedstructuren (of meer gebrek aan) hoogst onconventioneel zijn is er over nagedacht. Het is een pionierend, belangrijk album dat zo origineel was dat het een nieuw genre kreeg en waarschijnlijk de puurste vorm van doom metal. Ook is het een beginpunt voor het genre en misschien is het niet eens mogelijk om een beter album van dit soort te maken. Dat is erg knap voor het eerste album in het genre.

Het geluid van Earth 2 is wel meteen overweldigend en meteen indrukwekkend. Het vergt wat meestering over het toch redelijk onvoorspelbare feedback effect om het zo lang te laten volhouden en zo goed te laten klinken. Earth 2 is puur, ongefilterd geluid. Het gevoel wat men krijgt bij de plaat valt misschien het beste te beschrijven door te proberen de gehele oppervlakte van de aarde in je hoofd te prenten. Aan het einde van de plaat is het gelukt en klinken die, op het eerste gezicht grappige quotes op de achterkant als 'When I got up, I could swear I was a few inches off the ground' vreemd toepasselijk

Zeer interessant is ook hoe verder het album vordert, hoe meer de liedjes minimalistisch worden. Het glijdt als het ware af van een lied met nog vrij Sabbath-achtige riffs naar een paar uitgerekte akkoorden in het volgende lied, om vervolgens het langste lied een half uur op dezelfde noot te laten doorboren! Dat klinkt saaier dan het is en er gebeurd genoeg in de achtergrond, als je oplet. Dit laatste lied, Like Gold and Faceted, klinkt echt alsof een aantal Tibetaanse monniken opeens metalheads zijn geworden. Jazeker. Earth 2 is meditatie voor metalheads.

Dit alles geeft het geheel nog een hele logische en overzichtelijke structuur, ondanks dat de liedjes zelf die lijken te laten vallen. Het zou goed kunnen dat de band het hele album in een keer hebben opgenomen, want de liedjes gaan perfect in elkaar over, zonder pause. Die herhaling en langzaam wegglijdende structuur zorgen voor een effect, dat als je hard genoeg jezelf concentreert, dat je vanzelf in een trance glijd. Daar is de meditatie!

Nu zit ik overigens nooit echt met handen in ok-stand heel lang 'om' te herhalen als ik hier naar luister, maar het effect is er wel. Het is misschien dan ook toepasselijker om Earth 2 een ervaring te noemen, in plaats van een conventioneel album. Het is echt iets waar je voor moet gaan zitten, concentreren en in een keer luisteren, terwijl je fantasie de rest doet.

Veel bands in de metal scene en ook de stoner rock scene (zie het album Dopesmoker van Sleep, wat misschien nog wel een keer voorbij komt hier), met Sunn O))) als de bekendste. Nu maakt Sunn O))) hele goede drone muziek en zijn zeker het luisteren waard, maar eigenlijk is het enige album wat je écht nodig hebt aan drone metal dit album. Zet hem een hele dag op repeat met wat kruidenthee er bij, zou ik zeggen.

Ook deze vind je bij Freerecordshop: Earth2 van Erth